Sevgili İMED 'liler;

Yapmakta olduğumuz aktivitelerle ilgili bilgiler, bültenimizde yer verildiği gibi güncel olarak 703 üyemize e-posta yoluyla bilgilendirme yapılmaktadır. Derneğimizin aktivitelerine katılımlarınız bize güç katmaktadır.

Bu sayımızda sizlerle güncel ve yoruma açık olan GÖREVLER ve HAKLAR konusunu paylaşmak istiyorum.

Dünyamızın bilimsel ve teknolojik ilerleme kaydettiği, ekonomi ve eğitimde çok geliştiği düşünüldüğünde insanların şimdiki acınacak durumları çok çelişkilidir. Bu üzücü halin ortaya çıkması için birşeylerin eksik olması veya yanlış olması gerekir. Buna yol açan sebepler herhalde insanlığın değer sistemleri ve zihniyeti yanında, özelde kişisel hayatlarımızın anlamı, genelde “hayat”ın anlam ve amacı konusundaki bakış açılarıdır. Zaman geçtikçe, insanlar, önderler, toplum görüşleri ve inançlar değişti ama bir şey hiç değişmedi. Bu, çekilen acılardı. Gelenekler, yasalar ve din kuralları sorunu halledemeyince toplumcu ve politik liderler, çözümü sağlayacaklarına inandıkları yeni bir fikri, yani insanların bazı hakları olduğu tezini ileri sürdüler. Aslında bu görüşde yepyeni ve özgün bir görüş değildi. Ancak görüldü ki anılan haklar, bu haklara hak kazanmış olanlar lehine ve kitlelerin acılarını artırma pahasına kullanıldı. Sonuçta insanlar biraz daha baskı altına alındı, biraz daha ezildi.

Hepimiz biliyoruz ki, çağdaş insan haklarının temelini oluşturan ve eşitlik, kardeşlik, özgürlük ilkelerinde son bulan tarihsel süreç, ne yazık ki küresel uygulanabilirliğe sahip olmadığı gibi arzulanan sonuçları da verememiştir. Bu kez insanın doğal hakları diye adlandırılanların yanı sıra, maddeci görüşle uyumlu ekonomik haklar telaffuz edilmeye başlandı. Ekonomik hakların kabulü küresel düzeyde olmasa da durumu maddi açıdan iyileştirdi ama süregelen insan ızdırabını ancak biraz hafifletti. Maddeci görüşün, manevi değerlerin zayıflamasıyla birleşmesi, maalesef ahlaki değerleri çürüterek toplumları yozlaştırdı.

Haklar temelde güçten ve yetkiden, yani, söz geçirmeden, vücut bulur. Hakkın beyanı yeterli değildir. Haktan amaçlananın elde edilmesi için bunların aynı zamanda yürütülmeleri uygulanmaları gerekir. Eğer bir hak , hak ettiği iddia veya yetki ile donatılmış değilse veya bunlarla desteklenmiyorsa, süslü veya aldatıcı bir fikir olarak kağıt üzerinde kalmaya mahkumdur. Bu haklar tanınmış olanlar gerçekten insanca yaşayabiliyorlar mı? Güçsüz, fakir, cahil dahil herkesin bu haklardan eşit yararlandığını söylemek mümkün mü?

İnsanlara haklarının olduğunu söylemek ne kadar güzelse, o hakların gasp edilmesi o denli tehlikelidir. Bugün terörün tüm dünyada çok yaygın olmasının ve karşısındaki üstün güçlere karşın ortadan kaldırılmamasının asıl sebebi bu değil midir? Mücadele ettikleri ezici üstünlüğe sahip güçlere “haklıyım, güçlüyüm” inancıyla karşı koymuyorlar mı?

Acıları egemen olmaktan çıkarmanın çaresi ise; insanları haklar bazında eşitlemeye kalkışmak yerine, görevi eşitliğin temeli veya paydası yapmaktır.

Böyle bir düzen saldırganlığı defetmekte ve acıları azaltmakta, ayrıca başkalarının haklarına saygı göstermekte daha etkili olur. Bunu sağlamada şimdiki ve gelecekteki nesillerin eğitimi önemli bir role sahiptir. Eğitim yoluyla insanları hakkını talep eden yerine, görevini yapana saygı duymaya alıştırabilirsek, işte o zaman görevi ahlaki, toplumsal, ekonomik ve siyasal ilişkilerin kaynağı haline getirebilir ve bu şekilde daha iyi bir dünya oluşumuna önayak olmuş oluruz.

İnsanın herhangi bir doğal eğilimi evrenseldir. Yalnız eğilim kendini çeşitli şekillerde gösterir. Bunun sebebi insan egosunun aldığı eğitimin ilkelerine ve kişinin karmaşık, gizli dürtülerini tatmine yönelik geleneklerine göre şekillenmesidir. Bu nedenle dünyaya düzen getirmeye çalışanların, bizlerin doğal ve temel içgüdülerimizi göz önünde tutmaları gerekir. Başkan Kennedy görevi devralma konuşmasında “Ülkem benim için ne yapabilir diye düşünmeyin, ben ülkem için ne yapabilirim diye düşünün” demiştir. Bu, vatandaş olarak haklarımızın peşinde bencilce koşacağımıza, vatandaşlık ve insanlık görevlerimizi yerine getirmemiz gerektiğinin zarif bir söyleme biçimidir. Bu söylem hakları değil görevleri ön plana çıkarır. Çünkü hakkın temelinde iddia ve çıkar, görevin temelinde özveri yatar.

Günümüzde çoğumuz gerek aile çevremizde gerekse toplum içerisinde sürekli olarak aşırı bir bireyciliğe bencil ve alıcı olmaya sevk ediliyoruz. Bunun sonucunda da hep hakları düşünür ve savunur oluyoruz. Bu daha kolay bir seçeneğin yeğlenmesi oluyor. Çünkü görevi yerine getirmek, fedakarlığı ve verici olmayı gerektirmektedir. Oysa sadece yaptıklarımızdan değil yapmadıklarımızndan da sorumluyuz. Bu diğerlerin haklarına tecavüz ederek onlara zarar vermesek bile, eğer yapılması gerekeni yapmıyorsak görevimizi yerine getirmiyoruz demektir.

Atatürk'ün şu vecizesiyle yazımı tamamlamak istiyorum. “Millet ve biz yok, birlik halinde millet var. Biz ve millet ayrı ayrı şeyler değiliz. Ve şunu kat'i olarak söyleyeyim ki bir millet, varlığı ve bağımsızlığı için herşeye girişir ve bu gaye uğrunda her fedakarlığı yaparsa, muvaffak olmaması mümkün değildir. Elbette muvaffak olur. Muvaffak olamaz ise o millet ölmüş demektir. Şu halde millet yaşadıkça ve her türlü fedakarlıkta bulundukça muvaffak olamaması hatıra gelmez ve böyle bir şey söz konusu olamaz.”

Sevgi ve saygılarımla,
Zeki ÖZKAN
Genel Başkan