AB Türkiye Yaklaşımları ve Vak'a Yöntemiyle Çözümü

Avrupa Birliği'nin temelleri atıldıktan ve genişleme kararı alındıktan sonra geleceğin ortaklarını almaya başladıklarında ilk davetin Yunanistan ve Türkiye'ye geldiğini, o zamanın hükümeti tarafından kesin bir tavırla reddedildiğini hepimiz biliyor ve bugünlerde daha çok hatırlıyoruz. Aynı kişi ve yandaşları bugün geçmişin pişmanlığıyla gözü kara bir şekilde Avrupalılaşmanın tutkusuyla yanıp tutuşuyorlar.
AB, o gün neden öcü idi? Bugün ortaya çıkan bu karşılıksız Avrupa aşkı niye? Ne değişti? Değişen politikacıların kafaları mı? Yoksa bağımsız Türkiye olarak varlığımızı bu eskimiş dünyada sürdüremeyeceğimizin korkusu mu? Allah aşkına Türkiye'ye 30-40 yıldan beri yön verenler açıklasalar artık nedir bu AB bilinmeyeni, ızdırabı? Elbette objektif bir şekilde ve her seviyedeki vatandaşın anlayacağı dilden.
Avrupa bizi neden ister? Neden istemez? İsteyenler kimler? istemeyenler kimler?
Hedef nedir? Ekonomi, güvenlik, sosyal ve kültürel alanlarda işbirliği ve bağımsız devletlerin katılımı ile kurulacak bir A.B. mi? Yoksa eyaletlerden oluşan ABD'den sonra ikinci güç konumunda olması hedeflenen Avrupa devleti mi?
PKK, Asala, Almanya'daki Kaplancı'ları destekleyen, ülkemize 100 milyar $ harcatan ve son yıllardaki ekonomik ve sosyal dengesizliğimizin kaynağı olan Avrupa mı? Yoksa AB'ye veya Avrupa Birleşik Devletleri'ne; kalkınmasına yardım edeceği, güvendiği, gelecek gördüğü, bugün benimsemese de yakın gelecekte benimseyeceği genç ve dinamik bir nüfus yapısı olan güçlü bir Türkiye mi?
Bütün vadedilenler veya gösterilenler gerçek mi? Yoksa çok bilinçli, kapalı kapılar ardında tarih boyunca sergilenen türden bir oyun mu tezgahlanıyor?
Bir çoğumuz bu sorulara hemen ve kendine göre sağlıklı bir cevap verebilir. Ortak cevapta büyük bir olasılıkla şu olur: Avrupada bizi istemeyen devletler ve parlamentoyu etkileyen odaklar, güçler var, ancak çoğunluğu bizi istiyor, inanıyor. İşte bütün mesele burada, yıllardan beri dersimizi çalışmadık. Ayrıca, şimdiye kadar da neyi, nasıl, ne zaman, nerede, kimden ne kadar isteyeceğimizi de bilmeliydik. Bu bilnçlenmenin tüm toplum kesimlerine yayılması ivmeyi ve güveni arttırırdı. Ne kadar geç kalmış olursak olalım hala zamanımız olduğuna, en azından bundan sonrasına bakmalıyız. Artık kriterlere nasıl uyum sağlarız anlayışında olmalıyız.
Siyasi kararlar elbette siyasi iradenin olmalıdır. Yalnız ticaret siyaseti her zaman olumlu yönde etkilemiştir. Ama biz AB için ekonomik ve stratejik önemimizi yılda 20 - 25 milyar $ aleyhimize olan denge/dengesizliği, siyasi hendikapları aşmada başından beri kullanamadık. Duygusal tepkiler gösterip aklımızın ve mantığımızın önünü tıkamadan menfaat masasında pazarlığımızı iyi yapamadık. En azından telafi edecek çalışmalara artık girmeliyiz.
Bu sadece hükümetin, partinin görevi olmayıp, hepimizin görevi.
İşte bu noktada bana göre İMED'e İ.İ.İ.E'ye çok ciddi görevler düşmektedir.
1) Hedefimizi belirleyelim. Geleceğimiz, çocuklarımız ve ülkemiz için sonuç verecek belki tüm sivil toplum örgütlerini kurum ve kuruluşlarınında desteğini alacak bir tartışma zemini yaratalım.
2) AB ile ilgili tüm sorunlarımızı ve buna bağlı olarakta ülke sorunlarımızı uzmanların belirlemesini sağlayalım.
3) Tartışmaya katılacak İMED'lileri veya iş dünyasının temsilcilerini belirleyelim.
4) Tartışmayı yürütecek hocaları veya AB uzmanlarını belirleyelim.
5) Tartışma ortamını belirleyelim.
Bizler İ.İ.E. mezunları, öğrenciliğimizde sorunları çözmede en fazla vak'a metodunu / çalışmalarını sever ve en çok da bu çalışmalardan hayatımıza fayda sağlayacağımızı bilirdik. Bu eğitim, bu metod yıllar yılı iş hayatımızda gerçekten de sayısız yararlar sağlamıştır.
Ulusal meselelerimiz hükümetler ve meclis tarafından yeterli düzeyde tartışılmadan çözülmeye çalışılıyor. Ayrıca tabana yayılmayan bilgi ve tartışmalar uzun vadeli ve sağlıklı çözümler ve uygulamalar getiremediğini hepimiz biliyoruz. Mesele bu aşamada AB'ye girelim girmeyelim meselesi değildir ve olmaması gerekir. Ancak duygusal, yüzeysel ve önyargılı olmadan, hedeflerimizi iyi koyabilmeliyiz. Eksikliklerimizi objektif olarak ortaya koymalı ve AB'nin yapısını, hedeflerini ve kuruluşundan bugüne kadar ortaya çıkan yaşanmış tüm sorunlarını bilmeliyiz ki, uyumla ilgili dersimize kendi kendimize, iyi çalışmalıyız. Yukarıda da belirttiğim gibi, İMED camiasına bu aşamada görevler düştüğüne inanıyorum. Bu konuda resmi görev üstlenmiş kişi ve kurumların beklentiside bu. Katılacak ve katkıda bulunacak bütün üyelerimizin görüş ve önerilerini bekliyoruz.